Από τις μικρές πνευματικές χαρές που βιώνει κάθε άνθρωπος είναι να ανακαλύπτει μόνος του, ξαφνικά, με κάποια ευκαιρία σκέψης ή επικοινωνίας την αρχική και συγχρόνως βασική σημασία μιας λέξης που χρησιμοποιεί. Να ανακαλύπτει, έτσι σαν έκλαμψη, την «πρώτη έννοια» μιας λέξης, την πρωταρχική σημασία της, δοκιμάζοντας την χαρά τής έκπληξης από αυτή την ανακάλυψη.

Η ελληνική γλώσσα προσφέρεται για τέτοιες λεκτικές ανιχνεύσεις και τις συνακόλουθες «λεκτικές απολαύσεις» λόγω τής «ετυμολογικής διαφάνειας» των σύνθετων λέξεων τής Ελληνικής, η οποία δίνει την δυνατότητα εύκολης αναγωγής στις πρώτες έννοιες των λέξεων. Σε τέτοιες αναγωγές κύριο ρόλο παίζουν οι «μαγικές λέξεις» τής Ελληνικής, αυτές που ξέρουμε από την γραμματική ως προθέσεις. Είναι τα λεξίδια τής γλώσσας μας, πολύ παλιά, που «προ-τίθενται» σε λέξεις, τροποποιώντας την αρχική σημασία τους και δημιουργώντας νέες λέξεις. Είναι μια δύναμη τής Ελληνικής (και τής Λατινικής) που οι ομιλητές τής γλώσσαςτην βιώνουν χωρίς να την συνειδητοποιούν.


Πηγή: timesnews.gr