«Όλοι οι γονείς ανησυχούν για τα παιδιά τους. Θέλουν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν και να ενεργήσουν σε όλα σωστά ή τουλάχιστον να αποφύγουν τα μεγάλα λάθη. Στις μέρες μας οι προσδοκίες που έχουν οι περισσότεροι γονείς για τον γιο τους μοιάζουν πολύ με εκείνες που έχουν για την κόρη τους. Θέλουν απλώς να είναι το παιδί τους δυνατό, δυνατό με την έννοια ενός ατόμου κοινωνικά υπεύθυνου, ανεξάρτητου, αρκετά μαχητικού, έξυπνου και τρυφερού. Και θέλουν το παιδί τους να μπορεί να είναι ικανό να τα βγάλει πέρα με οτιδήποτε χρειαστεί να αντιμετωπίσει στη ζωή του» (σελ. 21).

«Ο θηλυκός τρόπος συμπεριφοράς όχι μόνο κληρονομείται από τους προγόνους, αλλά μαθαίνεται κιόλας, αφού κάθε κορίτσι γεννιέται σε μια κοινωνία όπου οι σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων είναι ήδη σταθερά εδραιωμένες. Επιπλέον, κάθε οικογένεια έχει τη δική της κουλτούρα και ιστορία, που αποτελεί μέρος της ιστορίας της κοινωνίας. Για εμάς τις γυναίκες οι θηλυκοί πρόγονοί μας έχουν ιδιαίτερη σημασία. Ωστόσο, όχι μόνο τα κορίτσια, μα όλα τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν και να κατανοήσουν τις ρίζες τους! Τι γνωρίζετε εσείς προσωπικά για την καταγωγή σας; Ποια θρησκεία, ποιες παραδόσεις και πεποιθήσεις, και ποια πρότυπα συμπεριφοράς που αποτελούν μέρος της οικογενειακής σας παράδοσης έχετε υιοθετήσει, και ποια έχετε απορρίψει; Για παράδειγμα, μήπως προέρχεστε από μια οικογένεια που θεωρούσε πάντα πρώτη προτεραιότητα τη σκληρή δουλειά; Ίσως ανήκετε σε μια οικογένεια αλκοολικών και έχετε φορτωθεί κάποιες από τις αποσκευές που πάνε μαζί με αυτό. Τα παιδικά σας χρόνια μπορεί να ήταν χαρούμενα και εποικοδομητικά ή μπορεί να μεγαλώσετε σε ένα αυστηρό και αγχώδες περιβάλλον. Αυτά είναι μερικά παραδείγματα προτύπων οικογενειακής συμπεριφοράς» (σελ. 32).

Με δύο λόγια, τα κορίτσια είναι διαφορετικά από τα αγόρια ήδη από την πρώτη στιγμή.

Πριν σκεφτούμε με ποιο τρόπο θα αναθρέψουμε τις κόρες μας, θα πρέπει να γνωρίζουμε ποιες είναι οι δικές μας απόψεις για τα κορίτσια, τις γυναίκες και τη θηλυκότητα. Μερικές φορές θα χρειαστεί να αμφισβητήσουμε κάποια από τα πιστεύω μας και να κάνουμε μία προσπάθεια να αλλάξουμε τα πρότυπα σκέψης και συμπεριφοράς μας. Θυμηθείτε ότι κι άλλοι άνθρωποι θα αντιδράσουν με τον δικό τους προσωπικό τρόπο στην είδηση ότι πρόκειται σύντομα να γίνεται (ή είστε ήδη) οι γονείς ενός θηλυκού βρέφους. Να είστε έτοιμοι για ορισμένες αντιδράσεις που να μην σας αρέσουν και τόσο…

  • Απόσπασμα από το βιβλίο της Gisela Preuschoff, Μεγαλώνοντας κορίτσια. Εκδόσεις Ωρίων, σελ. 21-35.

Αναρτήθηκε από Παπαδοπούλου Ελένη, Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπεύτρια, MSc 


Πηγή: timesnews.gr