ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΓΕΩΡΓΟΥΛΑΣ

Συναλλαγή

Στη ζωή αφήνεις και μπαίνουν λεπτομέρειες
Κάποτε ένας πλανόδιος πωλητής με κάστανα και λίγο χιόνι
αγόρασα μια χούφτα από χειμώνα
Αργότερα μια γυναίκα με κήπο και λουλούδια
αγόρασα γαρίφαλα και της τα χάρισα
Κάποια στιγμή -δεν θυμάμαι ακριβώς- μπήκε κι ένας θεός
του ψηλάφισα για μέρες τις παλάμες
Επέμεινα λίγο παραπάνω πιέζοντας τις τρύπες ώς εκεί
που σκάλωνε το δαχτυλίδι αρραβώνων μου
μα δεν βρήκα κάτι ν’ αγοράσω
Με τον καιρό ο όγκος των επισκέψεων μεγάλωνε
οικοδομικά τετράγωνα
πολυκαταστήματα νεωτερισμών
μια πόλη να χωρέσει μια σταλιά ζωή
Θέλησα κάπου να ταιριάξω·
λέγοντας ναι, λέγοντας όχι
με συναναστροφές εδώ με συναναστροφές εκεί
Κάποτε μπήκε ένας αγοραστής ιστοριών
κρατούσε κουτιά από πεύκο, άλλα από σφένδαμο με κίτρινες χειρολαβές
του μίλησα για μένα με όσες λεπτομέρειες μπορούσα
Ελέω προσφοράς, κι αφού σφίξαμε τα χέρια
μου δόθηκαν δυο τετραγωνικά ορίζοντας
και λίγα ανθισμένα λουλούδια απ’ τη γυναίκα
που κάποτε τα δέχτηκε

Ύμνος για το τίποτα

Σε μια συνοικία
ενός Μπουένος Άιρες, κάποιου Παρισιού, μιας Αθήνας
Σε πόλεις απίθανες, εφευρέσεις γενναιόδωρες
πλακούντες ευρωπαϊκούς και κάποιους άλλους
ενσαρκώθηκε μια λεωφόρος
Κατά μήκος της απλώθηκε μια ζωή, ένας χώρος ονείρων
Εκεί έκρυβαν τα λάφυρα
Εκεί διαδηλώναμε για τ’ αυτονόητα
Πόσθες πρωτότοκων έσπειραν την αμφισβήτηση
Άφησαν υπαινιγμούς πως όλα θα συνέβαιναν αλλιώς
με λουλούδια στο πέτο και διάπλατα χαμόγελα
Σαν εκείνα που υποσχόταν ο αφισοκολλητής
τις έναστρες βραδιές, βραδιές με νύχτα φτιαγμένη από φιλικές σκιές,
αναγραφές συναισθημάτων σ’ ερειπωμένους τοίχους και απαγορεύσεις
Απέμεινε μια γερασμένη ‘Ανοιξη
υπάκουη στις σχάρες των φρεατίων
Σταγόνες σκουριασμένες, δάκρυα καπνογόνα
να συνθλίβονται επάνω τους
Παρέμεινε ένα γέρικο, έρημο από λέξεις στόμα
να ψηλαφίζει συντηγμένα κορμιά,
κορμιά ανήλικα, χαμένα, να περιφέρονται ακόμη
ψάχνοντας να βρούνε τον χαμό τους
κατά μήκος μιας λεωφόρου
τόσο μεγάλης, ώστε να είναι μάταιο το ψάξιμο
τόσο μικρής, ώστε να είναι μάταιη η φυγή

Η Εποχή Συγκομιδής, δεύτερη ποιητική συλλογή του Γιώργου Δ. Γεωργούλα (γ. Ιωάννινα 1974, [email protected]), αποτελεί το πέρασμα από την εποχή της μαθητείας, από τις μνήμες (του χθες) στην εποχή της δράσης, της ωριμότητας (του σήμερα/τώρα). Μια πρόωρη ενδεχομένως αναψηλάφηση, (αφού ούτως ή άλλως ο Γ.Δ.Γ. βρίσκεται στην εξέλιξη της πορείας του), αλλά αναγκαία προκειμένου να οικοδομηθεί «ο προαύλιος κόσμος» του σε στέρεες βάσεις της νέας συνέχειας: Επιδοθήκαμε σ’ έναν ατέλειωτο, αυτόχειρα πυροβολισμό της παιδικότητας/ Καλύφθηκαν τα πρόσωπα με επιχρυσωμένα ελάσματα, επινοημένα χαμόγελα/ Και, μεγαλώσαμε («ορθοπεδία»).

Και στην αναπόφευκτη συνθήκη «συναλλαγής» γράφει μεταξύ άλλων:

 Στη ζωή αφήνεις και μπαίνουν λεπτομέρειες Κάποτε ένας πλανόδιος πωλητής με κάστανα και λίγο χιόνι/ αγόρασα μια χούφτα από χειμώνα/ Αργότερα μια γυναίκα με κήπο και λουλούδια/ αγόρασα γαρίφαλα και της τα χάρισα/ Κάποια στιγμή –δεν θυμάμαι ακριβώς– μπήκε κι ένας θεός/ τού ψηλάφισα για μέρες τις παλάμες/ Επέμεινα λίγο παραπάνω πιέζοντας τις τρύπες ως εκεί/ που σκάλωνε το δαχτυλίδι αρραβώνων μου/ μα δεν βρήκα κάτι ν’ αγοράσω/ Με τον καιρό ο όγκος των επισκέψεων μεγάλωνε/ οικοδομικά τετράγωνα/ πολυκαταστήματα νεωτερισμών/ μια πόλη να χωρέσει μια σταλιά ζωή/ Θέλησα κάπου να ταιριάξω·/ λέγοντας ναι, λέγοντας όχι/ με συναναστροφές εδώ με συναναστροφές εκεί…

 Η ενασχόλησή του στην προετοιμασία του διδακτορικού στον βαρύ φορτωμένο κόσμο των εγκλείστων όπου επιχειρεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες λογοτεχνικής ανάγνωσης και γραφής ως μεθόδων κοινωνικής επανένταξης αναμφίβολα βαραίνουν στο ποιητικό σώμα: Όλος ο κόσμος/ ευτυχισμένος/ κανείς. Και αλλού: κορμιά ανήλικα, χαμένα, να περιφέρονται ακόμη/ ψάχνοντας να βρούνε τον χαμό τους/ κατά μήκος μιας λεωφόρου/ τόσο μεγάλης, ώστε να είναι μάταιο το ψάξιμο/ τόσο μικρής, ώστε να είναι μάταιη η φυγή.

Ποίηση λογικών επαγωγών συνέχειας, κατασταλάγματος που μπλέκει εικόνες λέξεις και συναισθήματα οργανωμένα με τάξη περνώντας από τις «νουθεσίες» στο «έμαθα να», στο ομότιτλο ποίημα και στην «συνειδητοποίηση». Με τον ποιητικό λόγο να διαρθρώνεται σε φράσεις-στίχους ικανές να εκπλήξουν, να μελαγχολήσουν, να συναισθανθούν: Μα δεν ήξερα τίποτα για τα απλά/ πώς αγκαλιάζεις/ πώς είναι να κοιμάσαι δίχως νόρμες/ χωρίς το ατσάλινο νήμα που φυλακίζει το αδύνατο/ τα προάστια μιας γερασμένης πόλης/ Μου μιλούσαν για δύσκολα και περίπλοκα πράγματα/ τα απλά, τα όμορφα/ δεν αποδίδουνε το ίδιο.

 Δεν είναι πεσιμιστικός εντούτοις ο ποιητικός λόγος, βαθιά ανθρώπινος είναι με ενσυναίσθηση του βαρύ φορτωμένου ορίζοντα της εποχής μας. Βλ. το ποίημα «ίδιο γκρίζο»: Κοιτούσαμε τα πρόσωπα στον τοίχο/ Αγνοούμενοι, κάποιοι αστέρες της καθημερινότητας/ Όλοι με μαύρα περιβραχιόνια στα μπράτσα/ Ταΐζαμε περιστέρια και μετανάστες στην Ομόνοια/ Ο καιρός/ Δυσνόητος

Δίχως να λείπει από τον ορίζοντα της ποίησής του ο έρωτας σε προσεκτικά διαρθρωμένα ποιήματα όπως στην «Κική», στο «παρ’ ολίγον έρωτας», στο «έμαθα να,» και αλλού με το αναγκαίο πάντα μέτρο του λόγου που περισσότερο συναισθάνεται και υπονοεί: Πίσω απ’ τις μικρές και μεγάλες λειτουργίες της καρδιάς/ υπάρχει ένα σπίτι/ δυο εραστές που δεν αγάπησαν με τον ίδιο τρόπο/ Ένας δυνατός άλλαζε συνεχώς διαρρύθμιση, τα έπιπλα/ τους πιθανούς τρόπους ομορφιάς/ Ο άλλος, χωρίς ιδιοτέλεια, δίχως επιφυλάξεις/ έστρωνε λευκά τραπεζομάντηλα/ έτοιμος πάντα να υποδεχτεί ένα νέο είδος ζωής/ Ο δυνατός μετακόμισε σ’ ένα άλλο όνειρο/ Ο άλλος έμεινε πίσω, έβαλε το δικό του σε αναμονή

Μεστή σύγχρονη άρτια ποίηση που καλύπτει το σύνολο της συλλογής. Παραθέτουμε ενδεικτικά: Δώδεκα, οκτώ, δεκαεφτά, ο πρώτος έρωτας/ Μια καλτσοδέτα σφεντόνα να διαστέλλει τον κόσμο. Και αλλού: ξέμεινα να μαζεύω οιωνούςΜελαγχολώντας για το χθεςΜε λίγες προσδοκίες για το αύριο. Να κλείσουμε με έναν περιεκτικό διάλογο με το θείον, πικρού χιούμορ αλλά και αλήθειας πικρής στο ποίημα «συ είπας»: Και συ ΑιώνιεΜην είσαι αυστηρός μαζί μαςΛίγη λάσπη παραπάνω χρειαζότανΝα μην λιγοψυχούμε έτσι εύκολαΣτην πρώτη απουσία σου

“Μ”

 *    Γιώργος Δ. Γεωργούλας, Εποχή Συγκομιδής, Ποίηση, έργο εξωφύλλου Τάτη Δουβανά, εκδ. Μανδραγόρας, Αθήνα, Ιούλιος 2020, 16Χ24, αριθμ. έκδοσης: 326, ISBN 978-960-592-108-8, σελ. 48, τιμή 8,48 ευρώ.


Πηγή: timesnews.gr